Reizen & relaxen

Na een drukke meimaand heb ik eindelijk nog eens tijd om iets te schrijven. Naar aanleiding van onze citytrip naar Kopenhagen begin deze maand wou ik graag eens iets posten over reizen in het algemeen en wat dit voor mij betekent.

Voor heel wat mensen is reizen een keer per jaar er tussenuit zijn, een paar weken weg naar een zonnige bestemming, voor sommigen zelfs elk jaar opnieuw dezelfde. Hoewel het vertrouwde misschien iets geruststellends mag hebben, spreekt het nieuwe en onbekende mij sterker aan en vind ik het ook maar zonde om van zo’n grote planeet slechts een miniem gedeelte gezien te hebben (De gedachte dat ik op bepaalde plaatsen in de wereld nooit zal komen beangstigt mij soms zelfs ietwat :-))

Voor mij is reizen naast ontspannen ook leren –ja, ik heb nu eenmaal die nood om overal iets uit te halen -. Terugkomen met meer inzichten en wijsheid dan waarmee ik vertrok, goed omgaan met onverwachte omstandigheden en af en toe eens uit mijn comfort zone gepushed worden, daar hou ik van. Dingen die je nadien kunnen helpen, ook wanneer je niet reist. En elke vorm van reizen kan jou iets leren, zelfs een korte citytrip.

Enkele lessen die ik leerde tijdens eerdere reizen:

Geduldiger zijn. Hoewel ik nog véél zal mogen reizen eer ik de opperste staat van geduld bereik, lukt dit me beter dan vroeger. Uren vastzitten in een luchthaven omdat je vlucht vertraging heeft, wachten tot een Costa Ricaanse stortbui gepasseerd is om je tocht verder te zetten, plots ziek worden en je reisschema moeten aanpassen,… Allemaal niet leuk, maar dat zijn dingen die gebeuren wanneer je reist. Je kan er het beste van maken of je humeur erdoor laten verknallen, it’s up to you.

Je perspectief bijstellen. Dit is voor mij persoonlijk wat ik het meest waardeer aan de wereld verkennen. Hoe je het ook draait of keert, zelfs de meest open minded persoon heeft een gekleurde en (al dan niet zeer) beperkte kijk op het leven. Dit is heel normaal, aangezien onze directe omgeving het referentiekader is dat het meeste invloed uitoefent en we dit ook het vaakst hanteren. Maar terechtkomen in een cultuur die afwijkt van de onze, met andere gewoontes en andere overtuigingen dwingt je naar jezelf en ons Westers leven te kijken vanuit een soort helikopterperspectief. Het plaatst dingen in een context en niet zelden heb ik gedacht ‘zo kan het dus ook’, zonder daar een waardeoordeel aan vast te hangen. Niet beter, niet slechter, maar gewoon anders. Geregeld helikopteren, oftewel in- en uitzoomen vind ik trouwens ook buiten het reizen een goede gewoonte: het verruimt je blik en helpt je relativeren.

Vaker verwonderd zijn. Een reuzenschildpad eieren zien leggen op het strand, een colibri die op je hand komt zitten, een adembenemend natuurlandschap aanschouwen,… Het mogen dan dingen zijn waar we niet dagelijks mee te maken krijgen, maar ze hebben er wel mede voor gezorgd dat ik ook hier in België vaker verwonderd kijk naar de natuur en hoe mooi die soms in elkaar zit. Hoe bloemen en groenten groeien, hoe machtig ingenieus een spinnenweb kan zijn. Niet dat het mij voordien niet verwonderde, maar nu brengt het meer kinderlijk enthousiasme in mij naar boven. Lang leve de verwondering!

Simpele dingen herwaarderen. Een warme douche bijvoorbeeld, na dagen koud water. Droge kleren wanneer je een zoveelste regenbui over je hoofd gekregen hebt (voor wie begint te vermoeden dat ik regen aantrek: correct). Een frituurbezoek bij thuiskomst. Sommige dingen ga je weer meer appreciëren als je ze even hebt moeten missen.

Ook in Kopenhagen had ik zo’n paar realisaties. De eerste heeft te maken met vervoer en hoe wij ons in België verplaatsen. Veel-te-vaak met de auto. Dat is in Kopenhagen als fietshoofdstad van de wereld wel even anders. Toegegeven: De wegen zijn ginds wel veel beter voorzien op hele peletons fietsers, en de kans dat je door een gejaagde buschauffeur ei zo na van je stalen ros gemaaid wordt, is heel wat geringer dan op onze Vlaamse wegen. Vanzelfsprekend krijg je dan ook meer volk gemotiveerd om zich per fiets te verplaatsen. Maar misschien kan het ook omgekeerd werken: Als we nu eens met z’n allen massaal de fiets op springen en zo zelf een noodzaak aan meer en betere fietspaden creëren, een beetje zoals koning auto ons dwingt na te denken over alternatieven?

Ok, misschien is dit wishful thinking, maar in elk geval: ik vond het heel aangenaam om Kopenhagen te ontdekken per fiets. Het geeft een gevoel van vrijheid je op deze manier doorheen een onbekende stad te begeven: Je kan gaan waar je wil, bent niet gebonden aan uren en routes van het openbaar vervoer en je voelt je meer onderdeel van de stad. Héérlijk. Het heeft me er sowieso toe aangezet ook in België de auto weer vaker te laten staan voor kortere afstanden.

Iets anders wat Kopenhagen me -opnieuw- geleerd heeft is dat ik naar mijn gevoel moet luisteren, in het moment leven en vaker mijn planning loslaten. Ik heb nogal de neiging mijn dagen heel vol te steken en to do-, to see- en to read-lijstjes te maken. Klinkt het herkenbaar? 🙂 Ongetwijfeld voor velen. Dat weekend was het prachtig weer. Op voorhand had ik elke dag enkele bezienswaardigheden op het programma gezet en de meest efficiënte route er naartoe uitgestippeld. Enkele van die activiteiten hebben we uiteindelijk niet gedaan omdat we beiden vooral zin hadden in een combinatie van deze bezoekjes met daarnaast ook véél relaxen. De sfeer opsnuiven (niet letterlijk in ons geval) in hippie town Christiania, met een fles rosé in een parkje gaan zitten, picknicken aan het mooie fort Kastellet en met blote voeten op de rand van de kade voorbijvarende bootjes en mensen gadeslaan.

Vaak is less echt more, ook op citytrip.

Hieronder Kopenhagen in enkele beelden, met ook de mooie scandinavische stijl van het Airbnb appartement waar we verbleven!

Published by

Lana

Flashes of Realness heet in het echte leven gewoon Lana Partous, is 31 zomers jong en reeds even lang nieuwsgierig, enthousiast en meevoelend, maar ook onrustig, ongeduldig en soms te betrokken. Ze houdt van de verhalen achter een gezicht, kattengespin in de ochtend, echtheid, een (sportieve) uitdaging, gesprekken opvangen (of afluisteren) en de magie van een kop koffie. Ze heeft het minder begrepen op oppervlakkigheid, empatisch onvermogen, over een overweg rijden en het feit dat dagen een einde kennen. Ze gelooft in de kracht van dankbaarheid en positiviteit, in evenwicht, in woorden als medicijn, dat elke kleine overwinning het vieren waard is en dat onechtheid altijd een prijs heeft. Ze deelt graag ervaringen, woorden, onafgemaakte gedachten.

2 reacties op ‘Reizen & relaxen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s