Mijn Thailand ABC in woord en beeld

Een reis hoort leuk te zijn. Van het begin tot het einde. Een aaneenschakeling van hoogtepunten in stijgende lijn en toe werkend naar een apotheose, als het even kan.

Wel, zo gaat het dus niet altijd. Om niet te zeggen zelden. Maar iets zegt mij dat velen van jullie dit zelf ooit wel al ondervonden hebben, vooral de iets avontuurlijkere reizigers onder ons.

Niet dat dit af te leiden valt uit de doorsnee Instagram feed (Ok ik pleit even schuldig, mijn verschrikkelijke uitslag heeft Instagram niet gehaald, ook niet met 1000 filters) en zelfs reisverslagen in besloten kring durven al eens wat verbloemd te worden, of vragen om een korrel zout of twee.

Nu hou ik niet zo van verbloemd. En mijn eten heb ik liefst met zout én peper. Daarom schreef ik ons Thailand ABC zoals het echt was. Een mooi begin, een moeilijker midden en een zonovergoten slot. Yin en Yang in één reis, om het met het boeddhisme te zeggen.

Aankomst: Onze aankomst kon niet beter. Mijn zus Daya en haar vriend Wouter hadden voor ons al een kamer geboekt in het hotel in Chiang Mai waar ze ook zelf verbleven. We konden meteen ontspannen na de lange reis, en zelfs het aperitief stond al klaar. 😉

Aapjes: Heel veel wilde dieren hebben we op onze reis niet gezien, maar wel wat allesbehalve schuchtere aapjes.

Aapjes

Bangkok: Hebben we meteen achter ons gelaten. Na een vlucht van Brussel naar Bangkok (met overstap in Zürich) vlogen we meteen door naar het noorden waar Daya en Wouter ons in Chiang Mai opwachtten. Terwijl voor velen een Thailandreis begint met het bezoeken van deze stad, hebben we nooit overwogen Bangkok op te nemen in onze planning. Ten eerste was onze reis daarvoor te kort, maar daarnaast trekt deze stad mij ook absoluut niet aan. Alle reizigers die we nadien tegenkwamen die wel halt gehouden hadden in Bangkok, bleken er achteraf spijt van te hebben.

Boeddhisme: Hoewel Thailand niet uitsluitend Boeddhistisch is, is het dat wel overwegend. En oh, wat kan ik mij vinden in veel elementen van deze religie. Ik denk dat iedereen, zeker ook zonder gelovig te zijn, iets aan het boeddhistisch gedachtengoed kan hebben.

IMG_3840

Chiang Mai: Stad in het noorden, en meteen onze eerste stop. Hoewel deze stad behoorlijk groot is -zelfs de op één na grootste van Thailand- voelt ze niet extreem druk aan. We verbleven een eindje buiten de stad, en zeker daar ervaar je bepaalde rust, natuurlijk leven en authenticiteit.

Chang Bier: Dit is het meest verkochte bier in Thailand, omwille van de prijs maar ook door het wat hogere alcoholpercentage. Persoonlijk vind ik dit bier echt lekker, en het past ook bij zowel een maaltijd als als aperitief (en digestief 😉 ). Chang betekent ‘olifant’ in het Thais. Misschien omdat een changover je de volgende dag het gevoel geeft alsof er een olifant over je heen is gelopen? Ik spreek voor alle duidelijkheid niet uit ondervinding.

IMG_3490

Chaloon: De naam van één van de honden des huizes in onze laatste verblijfplaats, sea flower bungalows. Sociaal en zot geval dat zich uren kon bezig houden met het ‘jagen’ op visjes in laagstaand water.

IMG_4223

Donkere wolken en Druilerigheid: Een beetje de rode draad doorheen toch iets minder dan de helft van onze reis denk ik. Altijd groot jolijt wanneer de zon kwam piepen, maar dit kon snel weer omslaan naar donkere wolken, zoals op de foto hieronder. Die dag is mijn camera nipt ontsnapt aan de verdrinkingsdood.

fullsizeoutput_16da

Ecotrekking: Vanuit Chiang Mai vertrekken we met een kleine groep en enkele gidsen op daguitstap. Na een korte stop op een lokale versmarkt, rijden we verder naar het noorden de bergen in. We bezoeken een onvervalst dorpje, trekken bergopwaarts door de jungle om boven een prachtig zicht te hebben op… de mist die over de rijstvelden hangt.. Helaas pindakaas, dat adembenemend uitzicht en dito foto’s zullen niet voor vandaag zijn. We krijgen wel een heerlijke maaltijd voorgeschoteld, en wanneer we nadien verder door rijstvelden terug naar beneden wandelen, is er van mist gelukkig geen sprake meer en worden we toch nog op een wondermooi panorama getrakteerd.

fullsizeoutput_170ffullsizeoutput_1712fullsizeoutput_1700fullsizeoutput_1707fullsizeoutput_16fafullsizeoutput_16f0fullsizeoutput_173b

Eilandliefde: Het klinkt een beetje truttig, maar we hebben echt, oprecht het meest genoten van eilandhangen en lekker niets doen. Onder een palmboom liggen met een goed boek op een prachtig strand en cocktail of kokosnoot in de hand. Even snorkelen als we daar zin in hadden, en nadien weer verder relaxen op het droge.

Full Moon Party: Koh Phangan staat bekend om haar Full Moon Parties. Strandfeesten die plaats vinden met (of rond) volle maan, die de hele nacht doorgaan tot de zon weer opkomt, en gekenmerkt worden door feestvierders in fluo-outfits. Toch is Koh Phangan méér dan dat. Zie wat lager 😉

Flexibel reizen: Wij kozen ervoor om flexibel te reizen. Alleen onze heen- en terugvlucht (en ons eerste hotel) lagen al vast. Voor de rest boekte ik alles ter plaatse. Binnenlandse vluchten, overnachtingen, ferry’s,… Het grote voordeel hieraan vind ik, is dat je niet ‘gebonden’ bent. We hadden wel ongeveer een idee hoe onze route er zou uit zien, maar wouden ook rekening kunnen houden met ons gevoel op een bepaalde plaats en de weersomstandigheden. Het nadeel is natuurlijk dat je onderweg nog veel aan het regelen bent. Dit geeft na een tijdje een iphone vol printscreens. 😉

 

Glimlach: Thai doen alles met de glimlach. Behalve een Thai met een ochtendhumeur. Maar zo ben ik er maar één tegengekomen.

Gratitude: Omdat de letter ‘D’ al voldoende bezet was, gebruik ik hier even het Engelse woord, eveneens om de Thai te omschrijven. Want ik vind dat deze mensen een enorme dankbaarheid uitstralen. Veel meer dan wij hier gewend zijn. ‘Khob khun kha’ (dankjewel) is dan ook iets wat je continu hoort in Thailand.

Honden: Eén van de mindere kanten van Thailand: de straathonden die je overal tegenkomt. Sommige van deze honden zijn relatief gezond en kunnen goed overleven, maar anderen hebben duidelijk hulp nodig. Ik ga nooit het beeld vergeten van een hond met een huidziekte die wezenloos voor zich uit starend midden op een drukke weg stond. Alsof hij het zelf genoeg geweest vond. Dààr doet mijn hart zeer van. En naast verdrietig maakte het mij ook enorm boos, al weet ik niet helemaal goed op wie of wat. Misschien op ons, verwende westerlingen die persé een rashond willen en maanden wachten op zo’n dier dat nog gefabriceerd moet worden (ja, gefabriceerd), terwijl er zoveel -even lieve en trouwe- hondjes rondlopen die zo dankbaar zouden zijn om een beetje liefde. Dat wringt in mijn hoofd. Dat is geen dierenliefde. Dat is ‘het beste’ willen voor jezelf.

IMG_3409

Irritatie: Teveel regenbuien na elkaar kunnen in combinatie met te weinig zon al eens hun effect hebben om mijn humeur. Zelfs een roze regenponcho hielp toen niet om mij wat op te vrolijken precies.

IMG_3519

Joviaal: Thai. Need I say more? Of om het met de woorden van mijn lieftallige reisgenote (na een paar mindere ervaringen) te zeggen: “Moest het eten hier niet zo lekker zijn, en de mensen niet zo sympathiek, dan had ik al naar huis willen gaan.”

Jetlag: Geen last van gehad na de heenvlucht (gelukkig maar), maar wel een dubbele portie gehad na thuiskomst. Oh boy.

Khao Sok & Koh Phangan: Voor mij dag en nacht verschil qua ervaringen. Het weer kan er ook wel voor iets tussen zitten, maar toch.

Over Khao Sok National Park las ik vooraf niets dan positieve dingen. Je vindt er één van de oudste regenwouden van onze planeet. De natuur is er prachtig: enorme kalksteen kliffen, een uitgestrekt blauw meer en unieke fauna en flora. Ik moet toegeven dat dit allemaal klopt. Maar tegelijk vonden we ook alles (zowel verblijfplaats als activiteiten) zeer toeristisch en duur in vergelijking met de andere plaatsen in Thailand waar we kwamen, wat voor mij wat afbreuk deed aan de gehele ervaring.

fullsizeoutput_171efullsizeoutput_1717fullsizeoutput_1709IMG_3530IMG_3545fullsizeoutput_1727

Het omgekeerde geldt voor Koh Phangan. Bekend -of berucht- voor haar Full Moon Parties, had ik niet de hoogste verwachtingen van dit eiland in de de Golf van Thailand. Je zou er last hebben van nachtlawaai en dronken toeristen die over het eiland zwalpen. Eerlijk: Weinig van gezien. Naar mijn idee beperkt deze overlast zich vooral tot Haad Rin (uiterste zuiden van het eiland, waar de Full Moon Parties plaats vinden). Enkel daar hadden we te maken met nachtelijke feestgeluiden. Op de rest van het eiland zijn we dit nooit tegengekomen, en zeker de westkust hebben we ervaren als zeer relaxed en rustgevend. Bovendien is dit eiland zeer goed voor ons geweest en heeft het ons overwegend zonnige dagen gegeven. Alleen al daarvoor een <3!

fullsizeoutput_1782

fullsizeoutput_1780fullsizeoutput_1784fullsizeoutput_1785fullsizeoutput_1708

Liam’s Guest House: Het allereerste guesthouse waar we verbleven en zeker een vermelding waard! Bovendien wordt het uitgebaat door Daphne, een sympathieke Antwerpse die alles doet om je verblijf zo aangenaam mogelijk te maken. Haar zoontje heet Liam en zo kwam deze plek aan haar naam.

Muggenbeten: Tja. Kan je al eens verwachten in tropische gebieden. Verbazingwekkend genoeg was het middel dat de muggen het beste weg hield een goedkoop spul uit de lokale supermarkt.

spray-insect-repellent-soffel-floral-fragrance-80ml

Muffe slaapkamers: Het absolute dieptepunt van onze reis bevond zich in Khao Sok. We kwamen er terecht in een kamer die ZO muf en vochtig was dat je droge kleren er zelfs nat werden, om nog maar te zwijgen van het afschrikwekkend effect van deze omgeving op mijn haar. 😉 Op onze volgende bestemming hebben we al onze kleren meteen laten wassen om de muffe geur eruit te krijgen.

Natuur: Tja, gewoon prachtig.

Oprecht en ondernemend: De Thaise bevolking heeft dit beide. We hadden zo goed als altijd het gevoel dat mensen het oprecht goed met ons meenden. Dat ze eerlijk waren, en niet opdringerig. Doorgaans krijg je niet de indruk dat ze ‘rijke westerlingen’ willen oplichten. Volgens mij hangt dit samen met het feit dat ze zelf ondernemend zijn. Iedereen (mannen én vrouwen) doet wel iets om de kost te verdienen: ze hebben een winkeltje, een geïmproviseerd wegrestaurant, geven toeristen massages of begeleiden uitstappen als gids.

Pad Thai en Pizza: Pad Thai is een typisch Thais gerecht met rijstnoedels, eieren, groentjes, pinda’s en limoen. Dit hebben we in allerlei varianten zeer vaak gegeten.

Maar één keer (ok nee, twee) na een uitgeregende dag namen we onze toevlucht tot pizza. Meeneem dan nog wel. Comfortfood in combinatie met een filmpje op Youtube. Héél onthais, ik weet het. Maar wel iets waar we beide nood aan hadden.

IMG_3601IMG_3424

Queeste: Met momenten leek onze reis een beetje een queeste naar de zon. Uiteindelijk werd die missie volbracht.

Rijstvelden: Van juni tot en met oktober (tijdens het regenseizoen dus) kan je deze eindeloze velden aanschouwen. Absolute rust en weidse uitzichten. De rijstvelden zijn trapsgewijs opgebouwd en er ligt een ingenieus, eeuwenoud irrigatiesysteem aan ten grondslag.

fullsizeoutput_173ffullsizeoutput_173cfullsizeoutput_1738fullsizeoutput_173b

Songthaews & Scooters: Typische vervoermiddelen in Thailand. Songthaews zijn open taxi’s. Nee, niet cabrio-style. Dat ‘open’ bevindt zich aan de zijkanten, niet bovenaan. 🙂

Het scooter rijden was een heel avontuur, aangezien we dat beide nog nooit gedaan hadden. Hoewel ik graag zelf wou rijden, moest ik toegeven dat Leen hier gewoon beter in was, dus heb ik ons leven maar in haar handen gelegd in plaats van in het mijne. 😉

IMG_3380

Tempel: We bezochten slechts één tempel. En dat bleek dan nog een Chinese te zijn. Bij de ingang kregen we fruit, waarvan ik vermoed dat het de bedoeling was dat we het offerden. Maar dat leek ons zo zonde en we wisten ook niet goed waar het te leggen aangezien er nergens andere bananen te bespeuren waren. Ik wacht nog steeds op de wraak van de boeddha…

fullsizeoutput_1719

Uitslag: In tropische gebieden durf ik al eens last krijgen van warmte uitslag. Dat had ik twee jaar geleden in Costa Rica al ondervonden, en dus was ik voorbereid. Gewapend met een lotion van de apotheker die hiertegen moest helpen had ik bij de eerste tekenen nog de hoop ze te kunnen bestrijden. Helaas bleek dat spul niet opgewassen tegen een uitslag van deze omvang. Hieronder een ongecensureerde foto. 😉

fullsizeoutput_1434

Verjaardag vieren: Onze 31ste verjaardag vierden mijn twinnie en ikzelf in de rijstvelden van Chiang Mai. En ’s avonds met een Changske 😉 Ongetwijfeld onze meest bijzondere verjaardag samen. Twee dagen later scheidden onze wegen en gingen we elk een andere kant uit. Hierop kwam later wel nog een grappig en onverwacht vervolg. Meer tekst en uitleg bij de letter Z. 😉

IMG_3425

Weersvoorspellingen: Hebben we meer gecheckt dan goed was.

Xenofiel: Woorden met een X zijn doorgaans moeilijk te vinden, maar niet in dit geval. Xenofiel betekent volgende de dikke Van Dale ‘welgezind tegenover buitenlanders en vreemdelingen’. En dat is de Thaise bevolking zeker. Bovendien hebben ze een soort fierheid die maakt dat ze je hun land willen leren kennen.

Yogaminded: Yoga wordt in Thailand traditioneel goed beoefend. In bepaalde streken kom je dan ook veel scholen tegen. Als yogaliefhebber kan ik dat alleen maar appreciëren. 🙂

Zon & Zusterhereniging: De zon kregen we uiteindelijk nog vaker te zien dan we gedacht hadden, en op het einde nam onze reis een grappige wending. We hadden al in het Noorden afscheid genomen van Daya en Wouter, en dachten hen pas in België terug te zien. Door een wijziging in hun route kwamen ze uiteindelijk op onze laatste volledige dag aan in Koh Phangan in Sea Flower Bungalows waar ook wij zaten. Er was nog tijd voor een zwemmeke (of zeg maar: avonturen op woeste zee), een laatste avondmaal én een ontbijt samen. En zo was de cirkel rond.

 

En dan nu nog énkele foto’s om het af te leren 😉

fullsizeoutput_16cfIMG_4791IMG_4793IMG_4792

Foto credits voor de laatste foto’s zijn voor de geweldige Colibright. 😉


 

 

 

Published by

Lana

Flashes of Realness heet in het echte leven gewoon Lana Partous, is 31 zomers jong en reeds even lang nieuwsgierig, enthousiast en meevoelend, maar ook onrustig, ongeduldig en soms te betrokken. Ze houdt van de verhalen achter een gezicht, kattengespin in de ochtend, echtheid, een (sportieve) uitdaging, gesprekken opvangen (of afluisteren) en de magie van een kop koffie. Ze heeft het minder begrepen op oppervlakkigheid, empatisch onvermogen, over een overweg rijden en het feit dat dagen een einde kennen. Ze gelooft in de kracht van dankbaarheid en positiviteit, in evenwicht, in woorden als medicijn, dat elke kleine overwinning het vieren waard is en dat onechtheid altijd een prijs heeft. Ze deelt graag ervaringen, woorden, onafgemaakte gedachten.

3 reacties op ‘Mijn Thailand ABC in woord en beeld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s